فیلم «بهشتی در کار نیست اگر زنی تو را بکشد» به کارگردانی هَلکوت مصطفی، فیلمساز کرد-نروژی، به‌عنوان نماینده رسمی عراق در رقابت‌های نودونهمین دوره جوایز اسکار و در بخش بهترین فیلم بین‌المللی انتخاب شد. به گزارش ستاره هنر به نقل از الجزیره، این فیلم با تصمیم کمیته ملی انتخاب عراق که از سوی وزارت فرهنگ […]

فیلم «بهشتی در کار نیست اگر زنی تو را بکشد» به کارگردانی هَلکوت مصطفی، فیلمساز کرد-نروژی، به‌عنوان نماینده رسمی عراق در رقابت‌های نودونهمین دوره جوایز اسکار و در بخش بهترین فیلم بین‌المللی انتخاب شد.

به گزارش ستاره هنر به نقل از الجزیره، این فیلم با تصمیم کمیته ملی انتخاب عراق که از سوی وزارت فرهنگ و اداره سینما و تئاتر این کشور تشکیل شده، به اسکار معرفی شده است. این کمیته اعلام کرده است که فیلم به دلیل سطح هنری، انسجام نگاه سینمایی، کیفیت کارگردانی، فیلمبرداری و دیگر عناصر فنی و همچنین ویژگی‌های منحصربه‌فرد آن در پرداختن به یک داستان محلی با ابعاد انسانی گسترده‌تر، مورد توجه قرار گرفته است.

کمیته انتخاب عراق پس از بررسی فیلم‌های واجد شرایط و ارزیابی هنری آنها، «بهشتی در کار نیست اگر زنی تو را بکشد» را به اتفاق آرا انتخاب کرده است. به گفته این کمیته، فیلم از ظرفیت لازم برای ارتباط با مخاطبان خارج از بستر محلی نیز برخوردار است.

داستان فیلم درباره «ویان»، یک تک‌تیرانداز زن کرد و عضو نیروهای پیشمرگه اقلیم کردستان عراق است. او پس از سال‌ها تحمل پیامدهای جنگ متوجه می‌شود که خواهر کوچک‌ترش که تصور می‌کرد در جریان حمله داعش در سال ۲۰۱۴ کشته شده، زنده مانده و اکنون در موصل زندگی می‌کند.

ویان پس از سال‌ها دوری از فضای جنگ تصمیم می‌گیرد به موصل بازگردد تا خواهرش را پیدا کند و نجات دهد؛ سفری که او را بار دیگر با ترس، خشونت و خاطراتی روبه‌رو می‌کند که سال‌ها تلاش کرده بود آنها را به فراموشی بسپارد.

بر اساس اطلاعات رسمی جشنواره ونیز، فیلم ۱۱۰ دقیقه است و آوان جمال، توربیورن هار، کانار سارچل و کادر جلال در آن بازی می‌کنند. زبان اصلی فیلم کردی است و تولید مشترک نروژ و اقلیم کردستان عراق محسوب می‌شود.

هَلکوت مصطفی، کارگردان فیلم، گفته است ایده ساخت آن از داستان زنان کرد مبارزی شکل گرفت که در برابر داعش ایستادند. او در سال ۲۰۱۴ و در جریان حضور در خطوط مقدم جنگ، با شماری از این زنان دیدار کرده بود.

مصطفی گفته است آنچه در آن دوران از ترس، فقدان و بی‌ثباتی دید، در کنار پافشاری این زنان برای ادامه مبارزه و تسلیم نشدن، او را به ساخت داستانی درباره زنانی ترغیب کرد که در برابر خطر ایستاده‌اند و برای آزادی و کرامت خود مبارزه می‌کنند.

او همچنین گفته است تجربه این زنان، او را به تاریخ طولانی مبارزات زنان کرد یادآوری کرده و به همین دلیل تلاش کرده فیلم را به ادای احترامی به توانایی آنان برای مقاومت و ادامه زندگی تبدیل کند.