به گزارش ستاره هنر از روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی، دومین آیین اعطای «نشان ملی پارسی‌جان» عصر شنبه ۲۸ شهریورماه ۱۴۰۵ به همت دفتر پاسداشت زبان فارسی در سالن سوره حوزه هنری برگزار شد.

ناصر فیض، دبیر دومین آیین اعطای «نشان ملی پارسی‌جان»، در ابتدای این مراسم گفت: آمده‌ایم تا از هویت و زبانمان پاسداری کنیم؛ چیزی که به واسطه آن در جهان جایگاه ویژه‌ای پیدا کرده‌ایم. حوزه هنری از زمان تاسیس، توجه ویژه‌ای به ادبیات داشت و شعر و ادبیات داستانی از مهم‌ترین حوزه‌های فعالیت آن بود. از همان ابتدا نیز زبان فارسی مورد توجه حوزه هنری قرار گرفت.

فیض ادامه داد: در حوزه ادبیات دفاع مقدس، شعر و دیگر شاخه‌های ادبی، آثاری تولید و منتشر شد که این حوزه را به یکی از مهم‌ترین عرصه‌های فعالیت حوزه هنری تبدیل کرد. در ادامه این ضرورت احساس شد که باید مجموعه‌ای داشته باشیم که با توجه به تأکیدات رهبر انقلاب، به صورت ویژه‌تر به زبان فارسی توجه کند.

دبیر دومین آیین اعطای «نشان ملی پارسی‌جان» با اشاره به تاکیدات رهبر انقلاب بر اهمیت زبان فارسی افزود: رهبر انقلاب بارها درباره زبان فارسی صحبت کرده‌اند. مسائل مختلفی وجود دارد که می‌تواند موجب تضعیف و از دست رفتن زبان شود که ورود واژه‌های بیگانه یکی از آنهاست. یکی از نشانه‌های قدرتمند بودن یک زبان این است که در هزاره جدید همچنان زنده و پویا باشد. با گذشت قرن‌ها، ما همچنان با فردوسی و سعدی ارتباط برقرار می‌کنیم و آثار آنها برایمان قابل فهم و ارتباط‌پذیر هستند.

فیض با اشاره به معیارهای انتخاب برگزیدگان «نشان ملی پارسی‌جان» گفت: ممکن است این فرد یک شخص یا یک مجموعه باشد. دوستان در هیات علمی بارها مطرح کردند که ما چندان به سراغ کسانی که وظیفه ذاتی‌شان پاسداری از زبان فارسی است، نمی‌رویم؛ چراکه پاسداری از زبان فارسی وظیفه همه ماست. در این میان، افرادی هستند که می‌توانستند کار دیگری انجام دهند و امکانات و توانایی خود را در مسیر دیگری به کار بگیرند، اما به سراغ زبان فارسی آمده‌اند.

او افزود: ممکن است فردی هزینه‌ای برای این کار دریافت نکرده باشد و حتی هزینه بیشتری نیز متحمل شده باشد. تلاش ما این است که چنین افرادی را ببینیم؛ چراکه ممکن است فعالیت آنها کمتر دیده شود. کسانی که وظیفه ذاتی‌شان انجام این کار است، معمولاً هر چند وقت یک‌بار گزارشی از فعالیت‌هایشان ارائه می‌کنند، اما ما بیشتر تلاش کرده‌ایم افرادی را مورد توجه قرار دهیم که خودشان ابتدا به ساکن کاری را در زمینه زبان فارسی آغاز کرده‌اند.

فیض درباره روند انتخاب برگزیدگان توضیح داد: این جایزه به صورت ماهانه نیز برگزار می‌شود و در قالب «سرو سیمین» به برگزیدگان اهدا می‌شود. همچنین یک جایزه سالانه داریم که از میان برگزیدگان ۱۲ ماه انتخاب می‌شود و ممکن است در این میان فرد جدیدی نیز به جمع نامزدها اضافه شود و الزاماً لازم نیست پیش‌تر در میان برگزیدگان ماهانه بوده باشد.

زبان تنها وسیله ارتباطی نیست؛ زبان خودِ فکر است

در ادامه این آیین، سیدعلی میرفتاح، دبیر علمی آیین اعطای نشان ملی پارسی‌جان، با یاد و خاطره‌ای از قاسم هاشمی‌نژاد گفت: او به ادبیات عارفانه و صوفیانه خیلی خدمت کرد. یک روز به خدمت او رفتم و او محزون بود. کتابش تازه چاپ شده بود و من گمان می‌کردم که خوشحال باشد. از ناراحتی‌اش پرسیدم و به اشتباه تایپی که در کتابش رخ داده بود اشاره کرد و متوجه شدم علت ناراحتی‌اش همین موضوع بوده است. قاسم هاشمی‌نژاد به من گفت: «سخن امانت است و من نمی‌توانم خیانت در امانت بکنم.»

او افزود: حفظ و حراست از ادبیات فارسی از این جهت است که گیر و دار اخروی هم دارد. ما معتقدیم که این کلمات شان قدسی دارند.

میرفتاح ادامه داد: ما مکلف هستیم که این زبان فارسی را حفظ کنیم. این بخشی که به ما رسیده و تا آن‌جا که در توان است را به نسل‌های آینده برسانیم. اگر آیندگان بخواهند راجع به ما قضاوت کنند، چه می‌گویند؟ روزی در این مملکت جنگ و گرانی بود ولی در عین حال گروهی حواسشان به زبان فارسی هم بود.

دبیر علمی آیین اعطای نشان ملی پارسی‌جان با اشاره به اهمیت توجه به زبان فارسی گفت: تصور کنید ۱۰۰ سال دیگر بگویند در دوره‌ای که در این کشور جنگ، توپ و تفنگ، تیر و موشک و مسائل و مشکلات اقتصادی، گرانی و اختلافات سیاسی وجود داشت، گروهی نیز بودند که حواسشان به زبان فارسی بود و آن را رصد می‌کردند تا آسیبی به این زبان وارد نشود.

میرفتاح افزود: بخشی از تلاش برای زبان فارسی، به جهان‌بینی و نگاه ما به این زبان بازمی‌گردد. زبان فارسی با ادبیات عرفانی و دنیای معنوی پیوند دارد و از گذشته تلاش‌هایی برای جدا کردن این زبان از این پیشینه و سکولار کردن آن صورت گرفته است.