پل شریدر، فیلمنامه‌نویس و کارگردان آمریکایی که با آثاری چون «راننده تاکسی» و «گاو خشمگین» شناخته می‌شود، در ۸۰سالگی به یکی از مدافعان استفاده از هوش مصنوعی در سینما تبدیل شده است. او که این فناوری را نیرویی مهارنشدنی و آینده بشر را در معرض دگرگونی می‌داند، از تجربه‌هایش در استفاده از هوش مصنوعی برای […]

پل شریدر، فیلمنامه‌نویس و کارگردان آمریکایی که با آثاری چون «راننده تاکسی» و «گاو خشمگین» شناخته می‌شود، در ۸۰سالگی به یکی از مدافعان استفاده از هوش مصنوعی در سینما تبدیل شده است. او که این فناوری را نیرویی مهارنشدنی و آینده بشر را در معرض دگرگونی می‌داند، از تجربه‌هایش در استفاده از هوش مصنوعی برای نوشتن فیلمنامه، خلق بازیگران مجازی و ساخت فیلم تازه‌اش می‌گوید؛ تجربه‌هایی که گاهی حتی خود او را به وحشت انداخته است.

به گزارش ستاره هنر به نقل از گاردین، پل شریدر در یک رستوران ایتالیایی در محله گرینویچ ویلج نشسته بود و شراب سفید می‌نوشید که درباره احساسش نسبت به استفاده از هوش مصنوعی برای ساخت فیلم گفت: «من قفس یک هیولا را باز می‌کنم و افساری هم در دست ندارم.»

این فیلم‌ساز ۸۰ساله که فیلمنامه فیلم‌های «راننده تاکسی»، «گاو خشمگین» و «ژیگولوی آمریکایی» را نوشته است، در واپسین فصل فعالیت حرفه‌ای پربار خود، با آغوش باز به استقبال این فناوری رفته است؛ دورانی که در آن با مارتین اسکورسیزی، رابرت دنیرو، سیگورنی ویور و ریچارد گی‌یر همکاری کرده است.

شریدر برخلاف مقاومت سنتی اتحادیه‌های هالیوود در برابر استفاده از هوش مصنوعی برای خلق بازیگران مجازی، جلوه‌های ویژه و حتی فیلمنامه، هر سه کار را انجام می‌دهد. این بخشی از چیزی است که او تسلط اجتناب‌ناپذیر هوش مصنوعی بر جهان می‌داند؛ نه فقط بر سینما، هنری که نیم قرن از عمرش را صرف آن کرده و با نوشتن و کارگردانی ده‌ها فیلم به شهرت بین‌المللی رسیده است، بلکه بر سرنوشت کلی بشر.