مستند بعدی ورنر هرتسوگ با عنوان «پیاده‌روی زندگی» درباره مردی که ۲۸ سال پیاده برای رسیدن به خانه راه رفت، سال ۲۰۲۷ دیده می‌شود. به گزارش ستاره هنر به نقل از ورلد آف ریل، در حالی که فیلم «باکینگ فاستارد» ورنر هرتسوگ در چندین جشنواره پاییزی به نمایش درآمد و به دنبال توزیع کننده‌ای برای […]

مستند بعدی ورنر هرتسوگ با عنوان «پیاده‌روی زندگی» درباره مردی که ۲۸ سال پیاده برای رسیدن به خانه راه رفت، سال ۲۰۲۷ دیده می‌شود.

به گزارش ستاره هنر به نقل از ورلد آف ریل، در حالی که فیلم «باکینگ فاستارد» ورنر هرتسوگ در چندین جشنواره پاییزی به نمایش درآمد و به دنبال توزیع کننده‌ای برای نمایش در آمریکا است، فیلم بعدی او که مستندی با عنوان «پیاده‌روی زندگی» است، زندگی کارل بوشبی را در مرکز توجه خود قرار داده است. بوشبی چترباز سابقی است که بیش از ۲۸ سال در راه بود و تقریباً ۵۰ هزار کیلومتر را پیاده طی کرد تا از شیلی به بندر هال در یورکشایر بریتانیا برسد.

هرتسوگ ۲ نوامبر (۱۱ آبان) رسیدن بوشبی به خانه را در هال فیلمبرداری کرده است. شرکت تولیدی که ۱۶ سال حامی بوشبی بوده، توسط بو ویلیمون، خالق «خانه پوشالی» تأسیس شده است.

ساخت این مستند به سال ۲۰۱۰ برمی‌گردد که ویلیمون کتاب «گام‌های غول‌پیکر» نوشته بوشبی را در یک کتابفروشی در لندن پیدا کرد. او آن را با دوستش تاپیس به اشتراک گذاشت و این ۲، بوشبی را در مکزیک پیدا و او را متقاعد کردند که حق چاپ داستانش را به آنها واگذار کند. سپس کمپانی آنها با کمک‌های مالی و لجستیکی، بوشبی را برای مستندسازی سفرش مجهز کرد.

به این ترتیب هرتسوگ ۱۶ سال از فیلم‌های بوشبی را برای کار در اختیار خواهد داشت تا مانند «مرد گریزلی» که بر مبنای نوارهای تیموتی تردول ساخته شد، این کار را پیش ببرد.

سفر بوشبی باورنکردنی است؛ او نوامبر ۱۹۹۸ از پونتا آرناس در شیلی، حرکتش را شروع کرد و انتظار داشت که این پیاده‌روی حدود ۱۲ سال طول بکشد، اما ۲۸ سال طول کشید.

بوشبی از میان جنگل، بیابان سوزان و توندرای یخ‌زده عبور کرد و سال ۲۰۰۶ همراه دیمیتری کیفر، یک ماجراجوی دیگر، از تنگه یخ‌زده برینگ عبور کرد، در آب یخ‌زده افتاد و تقریباً تمام آذوقه‌اش را از دست داد. وقتی این ۲ نفر بالاخره به روسیه رسیدند، به دلیل ورود غیرقانونی به کشور به زندان افتادند. سپس قرنطینه‌های همه‌گیر و جنگ با اوکراین پیش آمد که هر یک ماه‌ها او را گرفتار کرد. و از آنجا که او از هیچ وسیله نقلیه‌ای استفاده نکرد، از دریای خزر و سپس کانال مانش شناکنان عبور کرد. در این شنای دوم او تقریباً ۲۰ ساعت در آب بود و طی سه روز این مسیر را طی کرد. وقتی او به در خانه مادرش در شهر هال رسید، یک دهه بود که او را ندیده بود و برای اولین بار نوه ۱۲ ساله‌اش را ملاقات کرد.

این دقیقاً همان محتوایی است که مستندهای هرتسوگ را شکل می‌دهد و این پتانسیل را دارد که یکی از بهترین آثار او باشد. هرتسوگ بیش از ۵۰ سال است که مستند می‌سازد و مستندهای بسیار خوبی از جمله «دیتر کوچولو باید پرواز کند» و «درس‌هایی از تاریکی» ساخته است، اما «مرد گریزلی» همچنان بزرگترین دستاورد او در عرصه غیرداستانی است.

هرتسوگ در ویدئویی که در هال فیلمبرداری شده، گفت: در حال به پایان رساندن این فیلم است، که به این معنی است که «پیاده روی زندگی» باید سال ۲۰۲۷ برای نمایش آماده باشد و از همین حالا می‌توان انتظار داشت در جشنواره کن یا ونیز سال آینده حضور داشته باشد.

هرتسوگ ۸۴ ساله برای استفاده از نابازیگران بومی به‌ویژه در فیلم‌های مستندش شهرت دارد. نخستین فیلم بلند این فیلمساز به نام «نشانه‌های زندگی»، جایزه خرس نقره‌ای جشنواره فیلم برلین ۱۹۶۸ را برد. مهم‌ترین دستاورد سینمایی او، کسب جایزه بهترین کارگردانی جشنواره فیلم کن در سال ۱۹۸۲ برای درام حماسی و ماجراجویانه «فیتزکارالدو» بود. او سال ۱۹۷۵ با فیلم «معمای کاسپار هاوزر» برنده جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره کن شد.